Külhan, tarihi hamamların önemli bir parçası olarak işlev gören, kapalı ve geniş bir ocak alanıdır. Geleneksel hamam kültürü içinde, bu mekan suyun ısıtılmasında kritik bir rol oynar. Hamamların altında veya yakınında bulunan külhan, geçmişteki sosyal hayata ve kültürel geleneklere ışık tutar. Ayrıca, bu terim, zamanla sokak hayatının bir parçası haline gelen külhanbeyi kavramıyla da ilişkilendirilmiştir.
Külhan, hamamların altında veya yanında bulunan, hamamın içini ve suyunu ısıtmak için kullanılan kapalı ve geniş ocak yeridir.
Bu bölmede, içinde büyük bir kazan bulunan ve bu kazanı yakıp hamamın suyunu ısıtmakla görevli kişiye külhancı denir.
Ayrıca, "külhan" kelimesi, Osmanlı döneminde İstanbul'daki sokak serserileri için kullanılan "külhanbeyi" tabirinin de kaynağıdır.
